۱۳۹۰ آبان ۲۸, شنبه

نوری زاده و امام راحل


...دیشب که شهر ها همه گل بود
امروز روزنامه اطلعات ۲۷ د یماه ۱۳۵۷ شعری از علیرضا نور یزاده، نویسنده
و روزنام هنگار معتبر ایرانی را منتشر کرد. در این شعر که به مناسبت رفتن
:شاه منتشر شده است، شاعر احسا سهای خود را به کلمه آورده است
دیشب
وقتی چرا غها همه روشن شد
من چش مهای سبز کبودت را
از پشت خواب خونی شهرم
دیدم
وقتی تو ب یدریغ
از شهر ما گذشتی و رفتی
ما بردگان ننگ و جنون بودیم
حتی برای تو
ما اش کهای خود را پنهان کردیم
دیشب ولی
در کوچ هها تمام صداها
سرشار از سرود تو م یشد
گ لهای سرخ پرپرمان را ای واژ ههای شاعر تاریخ
از نو کفن کنید
آ نها میان باد نشستند
آ نها به دست باد شکستند
دیشب
وقتی که شهر
شیرین شد
و کوچ هها، تمامی آن کوچ ههای خون
گل داد
نور داد
بر بام شهر
تو ایستاده بودی
و با صدای عاشق و سرشارت
افسان ههای گمشده را م یخواندی
دیگر کسی تصویر مهربانت را در پشت ترس و بهتش
پنهان نم یکند
مردم شکوهمند ترنم
از رستن و رهایی و فریادند
و درنگاه شهر
آن چش مهای سبز گذر دارد
اینک تمام مردم شهرت
مجاهد » پیروز و سربلند و »
اینک تمام مردم شهرت
فدایی » سرشار و پرغرور و »
در دس تهایمان
در حر فهایمان
در شع رهایمان
حتی در روزنام ههامان
چیزی شکفته است
چیزی چنان تو زیبا
خونین ولی معطر
چیزی شکفته است
و در میان ای نکه آواز
م یبینم
« عاطفه » و « دامون »
چشم انتظار آمدنت
بر جاد ههای شرق اساطیری
ایستاد هاند
دیشب
وقتی چرا غها همه روشن شد
من چش مهای سبز کبودت را
دیدم
تهران س هشنبه شب، ۲۶ د یماه
عل یرضا نور یزاده، روزنام هنگار
شعر علیرضا نور یزاده در روزنامه اطلعات در صفح های با تصاویر مجسمه در
حال سقوط شاه، تظاهرات مردم، تصویری از جوانی که عکس آی تا خمینی
.را به دست گرفته است منتشر شد




۱۳۹۰ آبان ۲۵, چهارشنبه

قتل عام‌های مارکسیستی و حزب توده

ایران انقلابی جمهوری اسلامی و ایران پادشاهی پهلوی : در دو نما










گاهی معنی کلمه سقوط گنگ است.هبوط یک ملت مبهم است.نمی دانیم یعنی چه؟حکومت پهلوی نقاط مثبت و منفی دارد؟قطعا.حکومت پهلوی ، اگر چه دیکتاتوری سیاه و ابلهانه قاجار را پشت سر گذاشت و رعیت ممالک محروثه را ملت ایران کرد ولی در گذار از اداره سیاسی به سبک سنتی به سوی مدرن دارای لکنتهایی بود.و نتوانست مدرنیته را چنانچه در سطوح فرهنگی ، اجتماعی پیاده کرد در فاز سیاسی هم تحقق بخشد هرچند بحث جامعه شناختی مهم است بخصوص جامعه ای که در انقلاب 57 نشان داد شاید زیاد هم آماده برای یک دموکراسی مدرن نبود.ولی همه اینها باعث نمی شود که ما سقوط و هبوط یک جامعه و خودکشی یک ملت را مرور و تامل نکنیم.اگر این جامعه حوصله و ظرفیت یک دموکراسی سیاسی را داشت طبعا به ورطه سیاهی امروز با دست خودش پرتاب نمیشد.
این پست،شامل 9 فریم است در دونما.از شئونات نظامی،شخصی،آموزشی و اجتماعی ایران در دوره پهلوی و جمهوری اسلامی.تصاویر گویاترین شاهدان و عادل ترین قاضیان میتوانند باشند.
این قیاس ایران پهلوی است با ایران برآمده از انقلاب دموکراسی خواهانه و دموکراسی خواهان!
و امروز این مدعیان دیکتاتور دموکراسی خواهی! برای توجیه خیانت و یا سفاهت خود،و برای فریب مردم ، گاها،برای صیانت از تمامیت این نظام و تخریب و مخدوش کردن چهره حکومت پهلوی بر این طبل میکوبند که دیکتاتوری دیکتاتوری است فرق ندارد.ابلهانه ترین گفته و کلاشی واضح سیاسی در این همیشه کلاشان سیاسی در این جمله نمود دارد وگرنه هر عقل سالم و ذهن پویایی می فهمد باران تند را با چند بند میتوان مهار کرد و از آن بهره هم برد ولی سیلاب همه چیز را با خود ویران میکند  و میبرد و میان ایندو فرق به بزرگی تفاوت ایران پهلوی و ایران جمهوری اسلامی است